روزگار
به گورستان گذر کردم صباحی
شنیدم ناله و افغان و آهی
شنیدم کله با خاک میگفت
که این دنیا نمی ارزد به کاهی
در دایره ی قسمت ، ما نقطه ی پرگاریم ...
لطف آنچه تو اندیشی ... حکم آنچه تو فرمایی ...
+ نوشته شده در پنجشنبه یکم تیر 1385ساعت 13:6 توسط دوست دار عشق
|
